,,Szafa motyli” 2022r.

Po śmierci swoich rodziców Babcia zamknęła szafę na sześćdziesiąt lat… Przez te wszystkie lata tajemniczy mebel rozbudzał wyobraźnię kolejnych pokoleń… Stare przedmioty mają swoje historie, patrzą na nas oczyma swoich poprzednich właścicieli. Historie piękne, wesołe i bardzo smutne, stare przedmioty mają swoje tajemnice.

     Kolekcjonowanie rodzinnych historii jest jak kolekcjonowanie motyli – tkwi w tym jakieś smutne piękno, zawieszone między życiem a śmiercią, tak ulotne, a wydają się nieśmiertelne.

Obrazy to żółte motyle Stichophthalma formosanaz kolekcji Taty. Namalowane na płótnie farbami olejnymi, w środku każdego z motyli znajduje się fotografia oka pod szklanym kaboszonem. Zdjęcia oczu należą do trzech pokoleń rodziny: Mojej Prababci, jej córki i wnuczki – mojej Mamy. To do nich, a później do mnie należy tajemnicza szafa. Moja praca składa się z kilku obiektów. Dziewięć gablotek po motylach oraz dwie sukienki oprawione w ramy. Mniejsza sukienka to najprawdopodobniej sukienka do Chrztu mojej Babci, uszyta przez jej Mamę znaleziona w owej szafie. Większa to sukienka od Komunii Św. Mamy uszyta przez jej Babcie, oprawiłam ją w ramę, w której przez dekady znajdował się obraz Chrystusa drukowany na papierze. Druk nie przetrwał upływu czasu, za to przetrwała wiara i tradycje katolickie kolejnych pokoleń. Myśli, emocje i pragnienia kobiet, które były przede mną, patrzą na mnie z pozostawionych przedmiotów, których nie zniszczyły wojny i upływający czas, opowiadają zwykłe, niezwykłe historie